Daniël Lokerse:
“Terugkerende thema’s in mijn werk zijn verlies, verval en mentale gezondheid. Thema’s die zowel universeel als zeer persoonlijk zijn. Toen ik 18 jaar was verloor ik mijn vader. Dit verlies deed mij veel pijn. In de jaren die erna volgden ben ik ook steeds meer gaan inzien dat ik door dit verlies meer ben gaan waarderen wat ik wel heb. Verlies en verval hoeven dus niet altijd slechts iets negatiefs te zijn. Het gaat om de ervaring. Die persoonlijke ervaringen voelbaar te laten worden is voor mij een enorme uitdaging, maar ook mijn drijfveer. Dit doe ik door het maken van audio/visuele werken en installaties. Ik geloof dat je door de confrontatie aan te gaan met het verlies meer gaat waarderen wat je hebt en kan verliezen. Op 22 januari presenteer ik in de Nachtzuster in Tilburg Schaduwland.
In Schaduwland combineer ik oud en nieuw werk, verbonden door het thema dualiteit.
De avond biedt ruimte voor experiment en onderzoek, waarin ik mijzelf uitdaag om nieuwe vormen en verbanden te ontdekken. Door modulair te werken en een soort ‘recept’ te volgen waarvan de uitkomst telkens onbekend blijft, neigt de uitkomst naar het surrealistische of absurdistische. Schaduwland begon als een visueel podium voor ongebruikte filmmuziek, gecomponeerd voor films van anderen. Gaandeweg breidde het onderzoek zich uit naar andere elementen die zijn blijven liggen. Oud-beeldmateriaal, zowel van mijzelf als in archieven, en de mogelijkheden om ze in nieuwe contexten te plaatsen. In dit onderzoek speelt ook de manier waarop we verlies en gemiste kansen ervaren een rol. Schaduwland kan worden gezien als een denkbeeldige gedenkplaats voor alternatieve toekomsten: wat als iemand er nog was geweest? Wat als een verhuizing nooit had plaatsgevonden? Wat als een relatie anders was verlopen? Deze mentale reizen creëren een Schaduwland dat normaal onbereikbaar is, maar tijdens deze avond wordt onderzocht.”